Melis’imiz 1 Yaşında

Canım kızım aramızda ilk yılını tamamladı. Hızla abla olma yolunda ilerliyor.

Artık o korumasız şekilde yatağında kıpırdamadan yatan kız 1 yıl geride kaldı. Artık daha çok kendi beğenileri doğrultusunda hareket ederken, her geçen gün yeni şeyleri daha hızlı öğrenmeye başlıyor. Yemek bile seçiyor!!! (eline verdiğim tosttun içinden kaşarı koparıp ekmeği yemiyor. Ya da masa üzerinde patates var ise tosta da bakmıyor.)

Şu an İzmir’de. Yanında olamasam da gönlüm onunla. Bir an bile bana gülümsemesi gözümün önünden gitmiyor. Varlığı bana yaşama sevinci veriyor.

İyi ki doğdun canım kızım! Seni çok seviyoruz.

Yeğenim

Maşallah, küçük Efe’miz bugün aramıza katıldı. Allah ona sağlıklı uzun bir ömür nasip etsin.

Sürpriz

Hamilelik sürecinin sonuna yaklaştıkça rutin doktor ziyaretlerimizde sıklaşmaya başlamıştı. Başlarda ayda bir olan ziyaretler üç, iki derken haftada bire inmiş ve her hafta sonu doktoru ziyaret eder olmuştuk… Son ayımızda her ziyarette doktordan doğumla ilgili birşeyler duymayı beklemiş ama her seferinde “haftaya görüşelim” yanıtını almıştık… Bu cevabı o kadar kanıksamışız ki bu hafta da aynısının duyacağımızı bekliyorduk…

Ama öyle olmadı… Doktor yaptığı muayene sonucunda “vaktin yaklaştığını ama bebeğin uygun pozisyona gelmediğini” söylerek “bu hafta içinde doğumu planlayalım” dedi… Doktorun tavsiyesi ile doğumu 16 Eylül 2008 Saat 9:00 a planladık…

Dualarınızı bizden eksik etmeyiniz…