Posts Tagged ‘Doğum’

Melis’imiz 1 Yaşında

September 16th, 2009

Canım kızım aramızda ilk yılını tamamladı. Hızla abla olma yolunda ilerliyor.

Artık o korumasız şekilde yatağında kıpırdamadan yatan kız 1 yıl geride kaldı. Artık daha çok kendi beğenileri doğrultusunda hareket ederken, her geçen gün yeni şeyleri daha hızlı öğrenmeye başlıyor. Yemek bile seçiyor!!! (eline verdiğim tosttun içinden kaşarı koparıp ekmeği yemiyor. Ya da masa üzerinde patates var ise tosta da bakmıyor.)

Şu an İzmir’de. Yanında olamasam da gönlüm onunla. Bir an bile bana gülümsemesi gözümün önünden gitmiyor. Varlığı bana yaşama sevinci veriyor.

İyi ki doğdun canım kızım! Seni çok seviyoruz.

Yeğenim

August 25th, 2009

Maşallah, küçük Efe’miz bugün aramıza katıldı. Allah ona sağlıklı uzun bir ömür nasip etsin.

Sürpriz

September 14th, 2008

Hamilelik sürecinin sonuna yaklaştıkça rutin doktor ziyaretlerimizde sıklaşmaya başlamıştı. Başlarda ayda bir olan ziyaretler üç, iki derken haftada bire inmiş ve her hafta sonu doktoru ziyaret eder olmuştuk… Son ayımızda her ziyarette doktordan doğumla ilgili birşeyler duymayı beklemiş ama her seferinde “haftaya görüşelim” yanıtını almıştık… Bu cevabı o kadar kanıksamışız ki bu hafta da aynısının duyacağımızı bekliyorduk…

Ama öyle olmadı… Doktor yaptığı muayene sonucunda “vaktin yaklaştığını ama bebeğin uygun pozisyona gelmediğini” söylerek “bu hafta içinde doğumu planlayalım” dedi… Doktorun tavsiyesi ile doğumu 16 Eylül 2008 Saat 9:00 a planladık…

Dualarınızı bizden eksik etmeyiniz…

Nasıl kıskanmasın insan!

June 13th, 2008

Kadınlık gerçekten çok özel… Çoğu zaman biz erkekler kendimizi özel sanırız. Ama aslında özel olanlar onlar… Nasıl özel olmasınlar… Bilim insanlarının genetik olarak sperm üretmeyi başarmalarının akabinde kadınların dünyanın tek hakimi olacağı ve erkekleri yok edeceğini düşünmek pek paranoyakça olmasa gerek.

Ama herşey bir yana… Kadın olmasak da bizden bir parçanın içlerinde büyüyor olduğunu bilmek ve dünyaya geleceği günü sabırsızlıkla beklemek müthiş bir heyecan.

Yine de anne kadar heyecanlanmamıza imkan yok… Minik içeriden tekmeledikçe onu bizden çok annesi hissetmiyor mu? Onun hayatının her aşamasında korumak için iç güdüsel olarak davranmıyor mu?

Yani, nasıl kıskanmasın insan. Elimden gelse bir tane de ben doğurmak isterim… Ama ne yapalım… Bu görev kadınlara verilmiş… Biz de erkekler olarak onlara kol kanat gerip, güvende histetmelerini sağlamanın hazzıyla mutlu oluruz…