Posts Tagged ‘Bebek’

Melis’imiz 1 Yaşında

September 16th, 2009

Canım kızım aramızda ilk yılını tamamladı. Hızla abla olma yolunda ilerliyor.

Artık o korumasız şekilde yatağında kıpırdamadan yatan kız 1 yıl geride kaldı. Artık daha çok kendi beğenileri doğrultusunda hareket ederken, her geçen gün yeni şeyleri daha hızlı öğrenmeye başlıyor. Yemek bile seçiyor!!! (eline verdiğim tosttun içinden kaşarı koparıp ekmeği yemiyor. Ya da masa üzerinde patates var ise tosta da bakmıyor.)

Şu an İzmir’de. Yanında olamasam da gönlüm onunla. Bir an bile bana gülümsemesi gözümün önünden gitmiyor. Varlığı bana yaşama sevinci veriyor.

İyi ki doğdun canım kızım! Seni çok seviyoruz.

Yeğenim

August 25th, 2009

Maşallah, küçük Efe’miz bugün aramıza katıldı. Allah ona sağlıklı uzun bir ömür nasip etsin.

Geldi…

September 16th, 2008

Uzun süredir, dört gözle beklediğimiz biricik bebeğimiz sonunda geldi…

Kızımız Melis, 16 Eylül 2008 Saat 9:50 de aramıza katıldı. Bebeğimiz 2660 gr ve 49 cm boyunda sezeryan ile doğdu.

Doğum öncesinde ve sonrasında bizlere yardımcı olan doktorları Neslihan PAKKAL, Özlem GÜZELLBEYOĞLU ve tüm Central Hospital Kadın Doğum Servisi çalışanlarına teşekkür ederiz.

http://melis.bayram.name sitesi üzerinden Melis ile ilgili son haber ve fotoğraflara ulaşabileceksiniz…

Sağlıklı ve mutlu bir yaşamı olsun inşallah… hoşgeldin. iyi ki geldin…

Hoşgeldin Bayram Bebek

July 22nd, 2008

Hoşgeldin Bayram Bebek, hoşgeldin Hasan Demir…

4. Nesil ilk Bayram bugün tam saat 12′de aramıza katıldı…

Başak ve Umut BAYRAM çiftini tebrik eder, Bayram ailesinin en yeni üyesine tüm sevenleriyle birlikte sağlıklı, başarılı ve mutlu bir yaşam dilerim.

Not: Vallahi Hasan Dedeme benziyor…

Nasıl kıskanmasın insan!

June 13th, 2008

Kadınlık gerçekten çok özel… Çoğu zaman biz erkekler kendimizi özel sanırız. Ama aslında özel olanlar onlar… Nasıl özel olmasınlar… Bilim insanlarının genetik olarak sperm üretmeyi başarmalarının akabinde kadınların dünyanın tek hakimi olacağı ve erkekleri yok edeceğini düşünmek pek paranoyakça olmasa gerek.

Ama herşey bir yana… Kadın olmasak da bizden bir parçanın içlerinde büyüyor olduğunu bilmek ve dünyaya geleceği günü sabırsızlıkla beklemek müthiş bir heyecan.

Yine de anne kadar heyecanlanmamıza imkan yok… Minik içeriden tekmeledikçe onu bizden çok annesi hissetmiyor mu? Onun hayatının her aşamasında korumak için iç güdüsel olarak davranmıyor mu?

Yani, nasıl kıskanmasın insan. Elimden gelse bir tane de ben doğurmak isterim… Ama ne yapalım… Bu görev kadınlara verilmiş… Biz de erkekler olarak onlara kol kanat gerip, güvende histetmelerini sağlamanın hazzıyla mutlu oluruz…